پرورش تفکر مثبت در دانش آموزان در مدرسه و کلاس درس

تفکر مثبت به عنوان یک نیروی محرک اساسی در موفقیت تحصیلی، تندرستی روان و سازگاری اجتماعی دانش آموزان شناخته می شود. در پژوهش حاضر، با رویکردی توصیفی-تحلیلی و با مرور نظام مند منابع بین المللی، به بررسی راهکارها و اهمیت پرورش تفکر مثبت در محیط های مدرسه و کلاس درس پرداخته شده است. هدف اصلی این مطالعه تبیین نقش معلمان و اقلیم آموزشی در شکل گیری نگرش های سازگارانه و مقاومت روانی دانش آموزان در برابر چالش های تحصیلی است. یافته ها نشان می دهد که پرورش تفکر مثبت صرفا به معنای نادیده گرفتن مشکلات نیست، بلکه توانایی درک واقعیت ها با رویکردی امیدوارانه و راه حل محور است. نتایج حاکی از آن است که مداخلات مدرسه محور که بر تقویت خودکارآمدی، ذهنیت رشد و مهارت های شناختی-عاطفی تمرکز دارند، تاثیر معناداری بر کاهش اضطراب و بهبود عملکرد تحصیلی دارند. این مقاله در نهایت پیشنهاداتی برای سیاست گذاران آموزشی و معلمان جهت ادغام تفکر مثبت در برنامه درسی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

تفکر مثبت ، سلامت روان در مدرسه ، خودکارآمدی ، ذهنیت رشد ، اقلیم کلاس درس ، موفقیت تحصیلی ، پیشنهادات پژوهشی