همکاری معلم و ماشین در کلاس درس هوشمند

ظهور فناوری های هوش مصنوعی در آموزش، پارادایم جدیدی از تدریس را به نام «همکاری معلم و ماشین» ایجاد کرده است که در آن ابزارهای هوشمند به جای جایگزینی معلم، به عنوان شریک او در فرآیند یاددهی-یادگیری عمل می کنند. این مقاله با هدف بررسی ماهیت، چارچوب ها و پیامدهای همکاری انسان و ماشین در کلاس های درس هوشمند تدوین شده است. روش تحقیق حاضر توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مرور پیشینه پژوهش های بین المللی می باشد. نتایج نشان می دهد که در کلاس درس هوشمند، هوش مصنوعی با اتوماسیون وظایف تکراری، تحلیل داده های یادگیری و ارائه بازخورد شخصی سازی شده، به معلمان اجازه می دهد تا بر مهارت های سطح بالا مانند تفکر انتقادی، خلاقیت و تعامل عاطفی با دانش آموزان تمرکز کنند. این همکاری توزیع نقش ها را تغییر داده و معلم را از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر و راهنما تبدیل می کند. با این حال، موفقیت این مدل نیازمند توسعه سواد دیجیتال معلمان، رفع موانع اخلاقی و حفظ تعادل انسانی در فرآیند آموزش است. در نهایت، پیشنهاد می شود که سیاست گذاران آموزشی با تاکید بر رویکرد «انسان در حلقه» (Human-in-the-loop)، زیرساخت های لازم برای تحقق این همکاری را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

همکاری معلم و ماشین ، کلاس درس هوشمند ، هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری تطبیقی ، نقش معلم