تاثیر شیفت های آموزشی صبح و عصر بر یادگیری دانش آموزان

زمان بندی آموزش و تاثیر ریتم های شبانه روزی (Circadian Rhythms) بر عملکرد شناختی دانش آموزان، موضوعی است که در سال های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران علوم تربیتی و روان شناسی را به خود جلب کرده است. این مقاله با هدف بررسی و مقایسه تاثیر شیفت های آموزشی صبح و عصر بر یادگیری، حافظه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان تدوین شده است. با مرور نظام مند منابع بین المللی، نشان داده می شود که اگرچه شیفت صبح به دلیل هماهنگی با ساعت بیولوژیک اکثر دانش آموزان جوانتر معمولا توصیه می شود، اما تاثیر سنی و تیپ های chronotype (ساعت خواب بیولوژیک) نقش تعیین کننده ای در کارایی هر دو شیفت دارد. یافته ها حاکی از آن است که دانش آموزان در سنین نوجوانی به دلیل تاخیر در ترشح ملاتونین و تغییر ریتم خواب، در ساعات اولیه صبح دچار خواب آلودگی و کاهش تمرکز می شوند که می تواند عملکرد آن ها در شیفت صبح را تحت تاثیر قرار دهد. در مقابل، شیفت عصر با وجود چالش هایی مانند خستگی انباشته روز، ممکن است برای برخی دانش آموزان با هوشیاری بالاتری همراه باشد. این مقاله به بررسی مکانیزم های فیزیولوژیک، تاثیر بر حافظه و انگیزش، و ارائه راهکارهای مدیریتی برای بهینه سازی زمان بندی مدارس می پردازد.

کلیدواژه ها:

شیفت آموزشی ، ریتم شبانه روزی ، یادگیری ، chronotype ، عملکرد تحصیلی ، خواب آلودگی ، پیشنهادات پژوهشی