نقش هوش مصنوعی در توسعه آموزش پایدار

تحول دیجیتال قرن بیست و یکم، هوش مصنوعی را به عنوان یکی از پیشران های اصلی توسعه پایدار در عرصه آموزش معرفی کرده است. این پژوهش با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقای آموزش پایدار و تحقق اهداف توسعه هزاره انجام شده است. روش تحقیق حاضر از نوع کتابخانه ای و مروری است و با بررسی منابع معتبر انگلیسی گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی یادگیری، افزایش دسترسی به فرصت های آموزشی، کاهش نابرابری های منطقه ای و بهینه سازی مصرف منابع، نقشی انکارناپذیر در آموزش پایدار ایفا می کند. همچنین، چالش هایی نظیر مسائل اخلاقی، حریم خصوصی و شکاف دیجیتال نیز در این مسیر وجود دارد که نیازمند توجه سیاست گذاران است. نتیجه گیری حاکی از آن است که ادغام هوش مصنوعی در سیستم های آموزشی می تواند به تحقق عدالت آموزشی و کیفیت بخشیدن به فرآیند یاددهی-یادگیری کمک شایانی نماید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش پایدار ، توسعه پایدار ، شخصی سازی آموزش ، عدالت آموزشی