مسئولیت پذیری آموزشی در استفاده از هوش مصنوعی

با گسترش روزافزون ادغام هوش مصنوعی در سیستم های آموزشی، مسئله مسئولیت پذیری و اخلاق در استفاده از این فناوری ها به یکی از چالش های اساسی تبدیل شده است. این مقاله به بررسی جامع ابعاد مسئولیت پذیری آموزشی در استفاده از هوش مصنوعی می پردازد و چارچوبی برای استفاده اخلاقی و موثر از این ابزارها ارائه می دهد. با تحلیل ادبیات موضوع، نشان داده می شود که اگرچه هوش مصنوعی پتانسیل بالایی برای شخصی سازی یادگیری و افزایش کارایی دارد، اما خطراتی مانند سوگیری الگوریتمی، نقض حریم خصوصی و کاهش نقش انسانی را نیز به همراه دارد. این پژوهش به بررسی نقش ذینفعان مختلف از جمله معلمان، سیاست گذاران، توسعه دهندگان و دانش آموزان در ایجاد اکوسیستم آموزشی مسئولیت پذیر می پردازد. نتایج حاصله حاکی از آن است که مسئولیت پذیری نیازمند یک رویکرد چندلایه است که شامل شفافیت، پاسخگویی، عدالت و تمرکز بر انسان باشد. در نهایت، مقاله راهکارهایی برای سیاست گذاری و پیشنهادهایی برای تحقیقات آینده ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، مسئولیت پذیری ، اخلاق آموزشی ، سوگیری الگوریتمی ، حریم خصوصی ، عدالت آموزشی