مقایسه تاثیر تدریس به روش طوفان فکری و روش سنتی بر میزان مشارکت دانش آموزان

تدریس به روش طوفان فکری به عنوان یکی از روش های آموزشی خلاقانه و مشارکتی مطرح شده است که می تواند به افزایش مشارکت دانش آموزان کمک کند این روش با ایجاد محیطی پشتیبان و مثبت، دانش آموزان را تشویق می کند تا ایده ها و نظرات خود را بیان کنند و از طریق تبادل نظرات، به یادگیری عمیق تر و جذاب تر برسند اما، به رغم مزایای این روش، مسائلی نیز وجود دارد که نیازمند بررسی هستند از جمله این مسائل می توان به عدم آمادگی برخی دانش آموزان برای مشارکت، کمبود زمان کافی برای اجرای این روش، و نیاز به آموزش معلمان برای استفاده صحیح از آن اشاره کرد در مقابل، روش تدریس سنتی که بر مبنای سخنرانی و گفتگوی معلم متمرکز است، همچنان به عنوان یکی از روش های محبوب در مدارس استفاده می شود این روش می تواند به تدریس سریع و ساختارمند محتوا کمک کند اما ممکن است به مشارکت فعال دانش آموزان کمتری منجر شود بنابراین، مقایسه تاثیر تدریس به روش طوفان فکری و روش سنتی بر میزان مشارکت دانش آموزان از اهمیت بالایی برخوردار است این پژوهش به دنبال شناسایی نحوه اجرای این دو روش و تاثیرات آن ها بر مشارکت دانش آموزان است هدف اصلی این پژوهش شناسایی مزایا و چالش های مرتبط با استفاده از روش های مختلف تدریس است همچنین، این پژوهش به دنبال پاسخ به سوالاتی مانند این است که چه میزان استفاده از روش طوفان فکری نسبت به روش سنتی بر مشارکت دانش آموزان تاثیر می گذارد و چه راهکارهایی برای بهبود مشارکت دانش آموزان وجود دارد این پژوهش با استفاده از روش های توصیفی و مطالعات موردی، داده های مربوط به استفاده از روش های مختلف تدریس جمع آوری و تحلیل می شود نتایج این پژوهش می تواند به معلمان، مدیران مدارس و سیاست گذاران آموزشی در تصمیم گیری های مربوط به انتخاب روش های تدریس کمک کند و در نهایت به بهبود کیفیت آموزش و ارتقای مشارکت دانش آموزان منجر شود.

کلیدواژه ها:

روش طوفان فکری ، روش سنتی ، مشارکت دانش آموزان ، آموزش خلاقانه ، محیط آموزشی.