عوامل بازدارنده و تقویت کننده شکل گیری پیوندهای موثر میان معلم و فراگیر در دوره آموزش ابتدایی

این نوشتار تحلیلی به واکاوی عمیق عوامل بازدارنده و تقویت کننده ایجاد روابط سازنده میان آموزگار و شاگرد در مدارس ابتدایی می پردازد. با تاکید بر اهمیت زیربنایی این پیوندها در پیشرفت تحصیلی، رفاه هیجانی-اجتماعی و جلوگیری از رهاکردن تحصیل، مقاله لزوم توجه به کیفیت این روابط را در نظام تربیتی پایه برجسته می سازد. در بخش مبانی نظری، چارچوب های مفهومی پیوند عاطفی، خودمختاری، بوم شناسی رشد انسانی و مبادله اجتماعی به عنوان زمینه های اصلی تحلیل روابط معلم-فراگیر مورد بررسی قرار گرفتند. مقاله سپس به تشریح گسترده موانع ایجاد پیوندهای موثر در سه سطح معلم (ویژگی های فردی، فرسودگی کاری، کاستی در آماده سازی)، فراگیر (خصیصه های رفتاری-شخصیتی، نگرش های نامساعد، تاثیر گروه همسال) و سامانه آموزشی (شلوغی کلاس، برنامه های درسی انبوه، کمبود امکانات) پرداخت. در بخش کاربردی، راهبردهای عملی و فراگیری برای تسهیل روابط سازنده در هر سه سطح ارائه گردید. در سطح معلم، بر رشد توانمندی های ارتباطی، مدیریت فشار روانی، دگرگونی باورهای تربیتی و بهره گیری از شیوه های فعال آموزشی تاکید شد. در سطح فراگیر، آموزش مهارت های اجتماعی-هیجانی، شکل دهی نگرش سازنده نسبت به محیط آموزشی و افزایش درگیری شاگردان پیشنهاد گردید. راهکارهای سامانه ای شامل کاهش ازدحام کلاس ها، بازنگری برنامه های درسی، فراهم آوری منابع آموزشی و گسترش برنامه های پرورش معلم بود. مقاله در بخش جمع بندی بر ضرورت سرمایه گذاری پیوسته در بهبود روابط معلم-فراگیر به عنوان پیش نیاز آموزش و پرورش کیفی و فراگیر در دوره پایه تاکید نمود و ارتباطات سازنده را کلید شکوفایی توانمندی های شاگردان و تضمین آینده ای روشن تر برای ایشان دانست.

کلیدواژه ها:

پیوند معلم-فراگیر ، آموزش ابتدایی ، روابط اثربخش ، موانع ارتباطی ، عوامل تسهیل کننده ، کیفیت تعامل