تاثیر شبکه های اجتماعی بر عزت نفس و روابط دانش آموزان متوسطه اول و دوم شهرستان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر شبکه های اجتماعی بر عزت نفس و روابط میان دانشآموزان مقطع متوسطه اول و دوم در شهرستان های باشت و دهدشت انجام شده است. در عصر دیجیتال، شبکه های اجتماعی به بخش جدایی ناپذیر زندگی نوجوانان تبدیل شده اند و شناخت پیامدهای روانی-اجتماعی این پدیده بر گروه حساس دانشآموزان، از ضرورت های نظام تعلیم و تربیت است. این مطالعه به طور خاص به بررسی رابطه بین میزان و نوع استفاده از شبکه های اجتماعی با سطوح عزت نفس و همچنین کیفیت روابط بین فردی (شامل روابط با خانواده، دوستان و همسالان) می پردازد. چارچوب نظری پژوهش، بر اساس نظریه های مقایسه اجتماعی، خودارائه گری و غرقگی در رسانه ها بنا شده است. روش پژوهش، توصیفی از نوع پیمایشی است و داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد اندازه گیری عزت نفس روزنبرگ، پرسشنامه کیفیت روابط و نیز مقیاس محقق ساخته استفاده از شبکه های اجتماعی، در یک نمونه ۴۰۰ نفری از دانشآموزان پایه های هفتم تا دوازدهم جمع آوری گردید. داده های کمی با نرم افزار SPSS و با استفاده از روش های همبستگی، رگرسیون و تحلیل واریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین مدت زمان استفاده از شبکه های اجتماعی و عزت نفس دانشآموزان رابطه منفی معنادار وجود دارد. همچنین، مقایسه اجتماعی مبتنی بر نمایش زندگی ایده آل در این شبکه ها، تاثیر قابل توجهی بر کاهش رضایت از خود گزارش شده است. از سوی دیگر، استفاده کنترل شده و هدفمند از این پلتفرم ها برای حفظ ارتباط با دوستان، با کیفیت بالاتر روابط همسالان مرتبط بود. نتایج این پژوهش می تواند برای مربیان، مشاوران و والدین در جهت ایجاد آگاهی، تدوین برنامه های مداخله ای و سیاست گذاری در محیط های آموزشی برای استفاده سالم تر از فناوری های ارتباطی مفید باشد.

کلیدواژه ها:

شبکه های اجتماعی ، عزت نفس ، روابط بین فردی ، دانشآموزان متوسطه ، سلامت روان.