طراحی مدل تاثیرگذاری فعالیت های ورزشی مدرسه محور بر پرورش مهارت های زندگی و سلامت روان دانش آموزان با میانجی گری سرمایه فرهنگی و اجتماعی خانواده

هدف این پژوهش، طراحی و آزمون مدلی برای تبیین تاثیر فعالیت های ورزشی مدرسه محور بر پرورش مهارت های زندگی و سلامت روان دانش آموزان با در نظر گرفتن نقش میانجی سرمایه فرهنگی و اجتماعی خانواده بود. فعالیت های ورزشی سازمان یافته در مدرسه، فراتر از اهداف جسمانی، بستری برای یادگیری مهارت های اجتماعی-هیجانی و ارتقای بهداشت روان است. این مطالعه با روش توصیفی-همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر دوره دوم ابتدایی شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که ۳۸۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه های میزان مشارکت در فعالیت های ورزشی مدرسه، سرمایه فرهنگی خانواده، سرمایه اجتماعی خانواده، مهارت های زندگی و سلامت روان (GHQ-۲۸) بود. روایی و پایایی ابزارها تایید گردید. داده ها با نرم افزارهای SPSS و Smart-PLS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که مدل از برازش مطلوبی برخوردار است. مشارکت در فعالیت های ورزشی مدرسه، هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم و از طریق افزایش سرمایه فرهنگی (مانند ارزش گذاری والدین به ورزش و آموزش) و سرمایه اجتماعی خانواده (مانند شبکه ارتباطات و هنجارهای حمایتی)، بر بهبود مهارت های زندگی و سلامت روان دانش آموزان تاثیر مثبت و معناداری دارد. سرمایه فرهنگی و اجتماعی خانواده به طور کامل در این رابطه میانجی گری کردند. این پژوهش بر اهمیت نگاه یکپارچه به نقش مدرسه (از طریق ورزش) و خانواده (از طریق سرمایه های فرهنگی-اجتماعی) در برنامه ریزی برای توسعه همه جانبه دانش آموزان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

فعالیت ورزشی مدرسه محور ، مهارت های زندگی ، سلامت روان ، سرمایه فرهنگی خانواده ، سرمایه اجتماعی خانواده ، دانش آموزان ابتدایی ، مدل سازی معادلات ساختاری.