بررسی اهمیت و تاثیر بازی بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

یادگیری کودکان، به ویژه در مقطع ابتدایی، فرآیندی پیچیده است که از طریق ترکیبی از عوامل مختلف شکل می گیرد. در این میان، بازی به عنوان یکی از ابزارهای طبیعی و بنیادین در فرآیند یادگیری شناخته می شود. بازی نه تنها به کودکان فرصت سرگرمی و تفریح می دهد، بلکه آن ها را به یادگیری فعال و مشارکتی ترغیب می کند. در واقع، بازی می تواند به عنوان یک وسیله آموزشی به تقویت مهارت ها و دانش افراد در زمینه های مختلف کمک کند در مقطع ابتدایی، کودکان به طور طبیعی به یادگیری از طریق بازی علاقه مند هستند. این علاقه مندی به یادگیری از طریق بازی، می تواند باعث ایجاد انگیزه و اشتیاق در آن ها برای یادگیری دروس مختلف شود. در این دوران، بازی های آموزشی می توانند به عنوان ابزاری موثر برای تدریس مفاهیم مختلف، از جمله ریاضی، زبان، علوم، و هنر، عمل کنند. بازی ها به کودکان کمک می کنند تا از طریق تعامل و فعالیت های جذاب، مفاهیم آموزشی را به خوبی درک کنند و به حافظه و مهارت های شناختی خود تقویت ببخشند.علاوه بر این، بازی می تواند تاثیرات مثبتی بر جنبه های روانی و اجتماعی کودکان داشته باشد. این فعالیت ها به کودکان کمک می کنند تا مهارت های اجتماعی مانند همکاری، تقسیم وظایف، و حل اختلافات را یاد بگیرند. بازی ها همچنین می توانند به کاهش اضطراب ها و استرس های تحصیلی کمک کنند و محیطی مناسب برای ایجاد روابط مثبت با همکلاسی ها و معلمان فراهم آورند. از این رو، بازی در مقطع ابتدایی نه تنها بر جنبه های شناختی، بلکه بر جنبه های اجتماعی و عاطفی نیز تاثیرگذار است هدف از این پژوهش بررسی اهمیت و تاثیر بازی بر یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی و از روش توصیفی_تحلیلی استفاده شده است.

کلیدواژه ها:

بازی ، دانش آموز ، یادگیری ، معلم ، پیشرفت تحصیلی