تاثیر واقعیت مجازی غوطه ورساز بر درمان فوبیای مدرسه و اضطراب جدایی در دانش آموزان ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر استفاده از واقعیت مجازی غوطه ورساز بر کاهش فوبیای مدرسه و اضطراب جدایی در دانش آموزان دوره ابتدایی است. اضطراب جدایی و امتناع از حضور در مدرسه از شایع ترین مشکلات هیجانی-رفتاری در سال های ابتدایی تحصیل محسوب می شوند که می توانند پیامدهایی چون افت تحصیلی، مشکلات سازگاری اجتماعی و کاهش سلامت روانی کودک را در پی داشته باشند. در سال های اخیر، مداخلات مبتنی بر فناوری های نوین، به ویژه واقعیت مجازی، به عنوان رویکردی نوآورانه در درمان اختلالات اضطرابی مورد توجه قرار گرفته اند.این پژوهش با رویکرد تجربی–کاربردی و با بهره گیری از مداخله واقعیت مجازی غوطه ورساز طراحی شده است. در این مداخله، دانش آموزان در محیط های شبیه سازی شده مدرسه ای (کلاس درس، حیاط مدرسه، تعامل با معلم و همکلاسی ها) قرار می گیرند تا به صورت تدریجی و کنترل شده با موقعیت های اضطراب زا مواجه شوند. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ابتدایی دارای علائم فوبیای مدرسه و اضطراب جدایی است که نمونه ای از آنان به صورت هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار می گیرند. داده ها با استفاده از مقیاس های استاندارد اضطراب جدایی و فوبیای مدرسه پیش و پس از مداخله جمع آوری می شود.یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده از واقعیت مجازی غوطه ورساز می تواند به طور معناداری موجب کاهش سطح اضطراب جدایی، کاهش اجتناب از مدرسه و افزایش احساس امنیت روانی کودکان شود. این نتایج حاکی از آن است که واقعیت مجازی می تواند به عنوان ابزاری مکمل و موثر در مداخلات روان شناختی مدارس مورد استفاده قرار گیرد و نقش مهمی در بهبود سازگاری تحصیلی و هیجانی دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی غوطه ورساز ، فوبیای مدرسه ، اضطراب جدایی ، دانش آموزان ابتدایی ، مداخلات روان شناختی