رابطه سبک مدیریتی مدیران مدارس بر رضایت شغلی و کارایی معلمان

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه سبک مدیریتی مدیران مدارس با رضایت شغلی و کارایی معلمان در مدارس استان خوزستان بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان شاغل در مدارس دولتی مقطع متوسطه اول و دوم استان خوزستان در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که از میان آنان نمونه ای به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه سبک مدیریتی مدیران، پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا و پرسشنامه کارایی معلمان بود که روایی و پایایی آن ها تایید شد. داده های پژوهش با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و به کمک نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند.یافته های پژوهش نشان داد که بین سبک مدیریتی مدیران مدارس و رضایت شغلی معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، نتایج حاکی از وجود رابطه مثبت و معنادار بین سبک مدیریتی مدیران و کارایی معلمان بود. علاوه بر این، بین رضایت شغلی و کارایی معلمان نیز رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. نتایج تحلیل رگرسیون و تحلیل مسیر نشان داد که رضایت شغلی معلمان نقش واسطه ای معناداری در رابطه بین سبک مدیریتی مدیران و کارایی معلمان ایفا می کند؛ به گونه ای که سبک مدیریتی مدیران علاوه بر اثر مستقیم، از طریق افزایش رضایت شغلی نیز به بهبود کارایی معلمان منجر می شود.بر اساس نتایج پژوهش حاضر، می توان نتیجه گرفت که انتخاب و به کارگیری سبک های مدیریتی مشارکتی و تحول آفرین در مدارس می تواند نقش موثری در افزایش رضایت شغلی و ارتقای کارایی معلمان ایفا کند. این یافته ها بر ضرورت توجه سیاست گذاران آموزشی به توانمندسازی مدیران مدارس و بهبود شیوه های مدیریت آموزشی، به ویژه در استان خوزستان، تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول گرا ، رضایت شغلی معلمان ، پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ، مدیریت آموزشی