توسعه و اعتباریابی مقیاس عدالت ارتباطی معلم و اثر آن بر احساس دیده شدن، مشارکت کلاسی و انگیزش پیشرفت دانش آموزان

این مقاله با تمرکز بر «توسعه و اعتباریابی مقیاس عدالت ارتباطی معلم» به بررسی این موضوع می پردازد که کیفیت انصاف مند ارتباط معلم با دانش آموزان چگونه می تواند احساس دیده شدن، مشارکت کلاسی و انگیزش پیشرفت را در محیط مدرسه تقویت کند. هدف های اصلی شامل تبیین ابعاد سازه عدالت ارتباطی در بافت کلاس، طراحی گویه ها و ساخت یک ابزار سنجش قابل اعتماد، و توضیح مسیرهای اثرگذاری این سازه بر پیامدهای روانی آموزشی دانش آموزان است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. در بخش تحلیل، مبانی نظری عدالت ارتباطی و تمایز آن از مفاهیم نزدیک بازسازی می شود و بر اساس شواهد پژوهشی، چارچوبی مفهومی برای پیوند عدالت ارتباطی با تجربه دیده شدن و گونه های مختلف مشارکت (رفتاری، شناختی و هیجانی) ارائه می شود. همچنین نشان داده می شود که عدالت ارتباطی از مسیرهایی مانند احترام و بی طرفی در تعامل، گوش دادن فعال، پاسخ گویی همدلانه و بازخورد منصفانه، زمینه شکل گیری امنیت روانی و تعلق کلاسی را فراهم می کند و به افزایش مشارکت داوطلبانه و جهت گیری های پیشرفت محور می انجامد. جمع بندی مقاله بر این نکته تاکید دارد که مقیاس عدالت ارتباطی معلم می تواند به عنوان ابزار تشخیصی و اصلاحی در بهبود کیفیت تعاملات کلاسی و پشتیبانی از انگیزش تحصیلی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

عدالت ارتباطی معلم ، احساس دیده شدن ، مشارکت کلاسی ، انگیزش پیشرفت ، سنجش و اعتباریابی