رابطه بازی های حرکتی–بدنی در فضای باز با افزایش خلاقیت دانش آموزان ابتدایی

خلاقیت به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های شناختی و اجتماعی دوران کودکی، نقش تعیین کننده ای در توانایی حل مسئله، ابتکار عمل و تفکر انتزاعی کودکان دارد. بازی های حرکتی، با ایجاد محیطی فعال و تجربه محور، فرصت های متنوعی برای کودکان فراهم می کنند تا مهارت های جسمانی، ذهنی و اجتماعی خود را توسعه دهند. فعالیت های بدنی، به ویژه در محیط های طبیعی و فضای باز، موجب تحریک تخیل و ابتکار عمل کودکان می شوند و توانایی آنان در ارائه راهکارهای نو و بدیع برای حل مسائل مختلف را افزایش می دهند. بازی های گروهی با فراهم کردن شرایط همکاری و تعامل اجتماعی، مهارت های اجتماعی و هیجانی کودکان را تقویت می کنند و محیطی امن برای تجربه موفقیت و شکست فراهم می آورند که رشد اعتماد به نفس و خودباوری را تسهیل می کند. بررسی تفاوت اثرات محیط های طبیعی و شهری نیز نشان می دهد که هر یک ویژگی ها و فرصت های خاصی برای رشد خلاقیت و مهارت های بدنی ارائه می کنند و ترکیب این محیط ها می تواند اثرات مثبت بیشتری داشته باشد. تحلیل شاخص های خلاقیت در کودکان ابتدایی نشان می دهد که توانایی تولید ایده های نو، ترکیب مفاهیم، تفکر انتزاعی، تصمیم گیری مستقل و استقلال فکری، از مهم ترین ابعاد خلاقیت هستند که از طریق بازی های حرکتی به شکل طبیعی و عملی تقویت می شوند. همچنین، بررسی چالش های عملی اجرای فعالیت های بدنی در مدارس، از جمله محدودیت فضا، تجهیزات و زمان، نیاز به آموزش معلمان و رعایت ایمنی، ضرورت برنامه ریزی دقیق و طراحی برنامه های متنوع و جذاب را نشان می دهد تا اثرگذاری فعالیت ها بر رشد خلاقیت و مهارت های چندبعدی کودکان افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

بازی های حرکتی–بدنی ، فضای باز ، خلاقیت ، دانش آموزان ، دوره ابتدایی ، تعامل اجتماعی