تاثیر آموزش مبتنی بر هوش های چندگانه بر پیشرفت درسی و خودپنداره دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر نظریه هوش های چندگانه بر پیشرفت درسی و خودپنداره دانش آموزان دوره ابتدایی استان فارس انجام شده است. با توجه به تفاوت های فردی یادگیرندگان و محدودیت های روش های سنتی آموزش، بهره گیری از رویکردهای نوین آموزشی از جمله آموزش مبتنی بر هوش های چندگانه، می تواند نقش موثری در بهبود کیفیت یادگیری و رشد روان شناختی دانش آموزان ایفا کند. روش پژوهش حاضر توصیفی–تحلیلی بوده و جامعه آماری آن را کلیه دانش آموزان دوره ابتدایی استان فارس تشکیل داده اند. داده ها با استفاده از ابزارهای استاندارد شامل سوابق پیشرفت درسی و پرسش نامه خودپنداره تحصیلی گردآوری شده و به منظور تحلیل داده ها از روش های آماری توصیفی و استنباطی استفاده شده است.یافته های پژوهش نشان داد آموزش مبتنی بر هوش های چندگانه تاثیر معناداری بر پیشرفت درسی دانش آموزان دارد و باعث افزایش انگیزش یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی آنان می شود. همچنین نتایج حاکی از آن است که به کارگیری این رویکرد آموزشی موجب ارتقای خودپنداره تحصیلی دانش آموزان شده و نگرش مثبت تری نسبت به توانایی های فردی و تحصیلی آنان ایجاد می کند. این نتایج با یافته های پژوهش های پیشین هم راستا بوده و نشان دهنده اهمیت توجه به تنوع هوشی فراگیران در طراحی برنامه های آموزشی است .در مجموع، نتایج پژوهش حاضر بر ضرورت بازنگری در شیوه های آموزشی دوره ابتدایی تاکید دارد و پیشنهاد می کند معلمان و برنامه ریزان آموزشی با بهره گیری از رویکرد هوش های چندگانه، زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان را فراهم کنند. این رویکرد می تواند گامی موثر در جهت ارتقای نظام آموزشی و پاسخگویی به نیازهای متنوع دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

هوش های چندگانه ، پیشرفت درسی ، خودپنداره ، دانش آموزان ابتدایی ، آموزش نوین