اثربخشی مداخلات آموزشی مبتنی بر علوم اعصاب شناختی بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان با اختلال یادگیری

این مقاله با تمرکز بر اثربخشی مداخلات آموزشی مبتنی بر علوم اعصاب شناختی، به بررسی ظرفیت این رویکرد برای بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری می پردازد. هدف اصلی، تبیین مبانی شناختی و عصب شناختی یادگیری و نشان دادن این موضوع است که چگونه می توان یافته های معتبر این حوزه را به طراحی آموزشی قابل اجرا در مدرسه تبدیل کرد. روش تحقیق مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است و با گردآوری و تحلیل نقادانه پژوهش های مرتبط، مولفه های موثر مداخله مانند تقویت توجه، بهبود حافظه کاری، ارتقای کارکردهای اجرایی، تمرین بازیابی، فاصله گذاری تمرین، بازخورد هدفمند و آموزش خودنظم دهی یادگیری استخراج و دسته بندی می شوند. نتایج نشان می دهد مداخلاتی که هم زمان بر فرایندهای شناختی پایه و راهبردهای یادگیری تمرکز دارند و با نیازهای فردی دانش آموزان و شرایط کلاس درس سازگار می شوند، بیشترین احتمال اثرگذاری بر شاخص های پیشرفت درسی را دارند. همچنین کیفیت اجرا، تداوم تمرین، آموزش معلم و پایش پیشرفت تحصیلی از عوامل تعیین کننده در حفظ و تعمیم اثر مداخله به تکلیف های واقعی مدرسه به شمار می آیند. جمع بندی مقاله بر ضرورت پرهیز از برداشت های ساده انگارانه، تکیه بر شواهد معتبر و طراحی برنامه های آموزشی مرحله مند و قابل سنجش تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

علوم اعصاب شناختی ، اختلال یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، مداخله آموزشی ، کارکردهای اجرایی ، خودنظم دهی