بررسی اثر سبک های مشاوره روان شناختی بر توسعه مهارت های هیجانی و اجتماعی دانش آموزان در محیط مدرسه

این مقاله با تمرکز بر محیط مدرسه، اثر سبک های مشاوره روان شناختی بر توسعه مهارت های هیجانی و اجتماعی دانش آموزان را بررسی می کند. هدف، تبیین سازوکارهای اثرگذاری و مقایسه کارکردهای آموزشی سبک های رایج مشاوره ای در مدرسه است تا روشن شود هر سبک چگونه می تواند خودآگاهی هیجانی، خودتنظیمی، تاب آوری و همدلی را تقویت کند و همزمان مهارت های ارتباطی، همکاری و حل تعارض را بهبود دهد. روش تحقیق به صورت تحلیلی-توصیفی انجام شده و بر مطالعات کتابخانه ای، فیش برداری هدفمند و تحلیل مقالات معتبر و منابع نظری مرتبط با مشاوره مدرسه، رشد هیجانی و آموزش مهارت های اجتماعی استوار است. یافته های تحلیلی نشان می دهد کیفیت رابطه مشاوره ای، تمرین مهارت در موقعیت های واقعی مدرسه، بازسازی شناختی و تقویت خودکارآمدی از مهم ترین مسیرهای افزایش مهارت های هیجانی و اجتماعی هستند و پیامدهایی مانند کاهش تعارض های بین فردی، بهبود مشارکت کلاسی و افزایش احساس امنیت روانی را به همراه دارند. همچنین انتخاب سبک مناسب به سن دانش آموز، نوع مسئله، میزان حمایت خانواده و فرهنگ مدرسه وابسته است و به کارگیری برنامه های ترکیبی فردی و گروهی برای اثربخشی پایدارتر پیشنهاد می شود. جمع بندی مطالب نشان می دهد استقرار نظام ارجاع مدرسه، اجرای جلسات کوتاه فردی و گروهی، و مشاوره همکارانه با معلمان هم افزایی ایجاد می کند. پایش پیشرفت با ابزارهای سنجش معتبر و رعایت محرمانگی، شرط تعمیم نتایج به مدارس مختلف است.

کلیدواژه ها:

مشاوره مدرسه ای ، سبک های مشاوره ، مهارت های هیجانی ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان