اثر روش های مدیتیشن و ذهن آگاهی بر کیفیت خواب و کاهش استرس در زوج های نابارور: یک مطالعه تجربی

در این پژوهش به مقایسه اثر روش های مدیتیشن و ذهن آگاهی بر کیفیت خواب و کاهش استرس در زوج های نابارور: یک مطالعه تجربی پرداخته شد. در نتیجه پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش کار توصیفی از نوع علی- مقایسهای مبتنی بر طرح پیش آزمون - پس آزمون بود و از منابع کتابخانه ای، پکیج های تمرینی و آموزشی مدیتیشن و ذهن آگاهی و پرسشنامه کیفیت خواب و سنجش میزان استرس به منظور ابزار گردآوری اطلاعات در آن استفاده گردید. جامعه آماری در این پژوهش را کلیه زوجهای نابارور(زن یا مرد) مراجعه کننده به کلینیک درمان ناباوری رویان در شهر تهران تشکیل میدادند که ۴۵ نفر از آنها(زن و مرد) بر اساس روش تحقیق دلاور(۱۳۸۵) و به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی یه گروه های ۱۵ نفر تجربی۱، تجربی۲و کنترل تقسیم شده و از آنها خواسته شد تا در مرحله پیشآزمون به سوالاتی که در اختیارشان قرار می گیرد به دقت پاسخ دهند. سپس گروه تجربی ۱ تحت تمرینات مدیتیشن و گروه تجربی ۲ تحت آموزش ذهنآگاهی قرار گرفت و در گروه کنترل هیچ مداخله ای انجام نشد. پس از اتمام دوره و جلسات و در مرحله پس آزمون مجدد از گروه ها خواسته شد تا به پرسشنامه های کیفیت خواب و استرس پاسخ دهند. نتایج حاصل از یافته های بدست آمده نشان داد که هر دو روش مدیتیشن و ذهن آگاهی میتواند منجر به بهبود کیفیت خواب و کاهش استرس در این گروه از افراد شود که براساس نتایج می توان گفت در مقایسه بین روشها مشخص گردید اثرگذاری ذهن آگاهی بیشتر است.

کلیدواژه ها:

استرس ، ذهن آگاهی ، کیفیت خواب ، مدیتیشن