نقش تعامل مدرسه و خانواده در تثبیت عادت های یادگیری پایدار در کودکان ابتدایی

تعامل هدفمند مدرسه و خانواده یکی از عوامل تعیین کننده در شکل گیری و تثبیت عادت های یادگیری پایدار در کودکان دوره ابتدایی است، زیرا پیوستگی پیام های تربیتی و آموزشی و هماهنگی انتظارات در دو محیط خانه و مدرسه، زمینه رشد خودتنظیمی، پشتکار، نظم فردی و مسئولیت پذیری را فراهم می کند. هدف این مقاله تبیین سازوکارهای اثرگذاری تعامل مدرسه و خانواده بر پایداری عادت های یادگیری، شناسایی راهبردهای عملی برای معلمان و والدین، و بررسی موانع ارتباطی و راه های کاهش آن ها در بافت آموزش ابتدایی است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است و با گردآوری و تحلیل مفاهیم و یافته های مرتبط، چارچوبی کاربردی برای هم راستاسازی اقدامات آموزشی ارائه می دهد. نتایج نشان می دهد که ارتباط دوسویه و منظم، بازخورد توصیفی و شفاف، آموزش روال های مطالعه و تمرین، تقویت مثبت مبتنی بر تلاش، و ایجاد محیط حمایتی در خانه در کنار تکلیف های معنادار و ارزشیابی تکوینی در مدرسه، مهم ترین مسیرهای تثبیت عادت های یادگیری هستند. همچنین، توجه به عدالت آموزشی، پرهیز از فشار افراطی، حفظ استقلال کودک و رعایت اخلاق ارتباطی، کیفیت این تعامل را افزایش می دهد و پایداری یادگیری را در بلندمدت تقویت می کند.

کلیدواژه ها:

تعامل مدرسه و خانواده ، عادت های یادگیری پایدار ، دانش آموزان ابتدایی ، خودتنظیمی ، مشارکت والدین