کاربست یادگیری تلفیقی در آموزش مفاهیم بنیادین ریاضی دوره ابتدایی

این مقاله به بررسی کاربست یادگیری تلفیقی در آموزش مفاهیم بنیادین ریاضی دوره ابتدایی می پردازد و می کوشد نشان دهد چگونه می توان با ترکیب هدفمند آموزش حضوری و فعالیت های برخط، فهم مفهومی، مهارت حل مسئله و پایداری یادگیری را در دانش آموزان تقویت کرد. هدف های اصلی شامل تبیین مبانی نظری یادگیری تلفیقی در ریاضی ابتدایی، ارائه الگوی طراحی آموزشی برای پیوند فعالیت های عینی و دیجیتال، و معرفی راهبردهای تدریس و ارزشیابی متناسب با ویژگی های رشدی کودکان است. روش تحقیق به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات معتبر انجام شده و با تحلیل مفهومی مولفه های طراحی، تدریس و سنجش، سازوکارهای موثر بر یادگیری ریاضی تبیین شده است. نتایج مقاله نشان می دهد یادگیری تلفیقی زمانی اثربخش می شود که اهداف مفهومی روشن، توالی فعالیت ها از عینی به تصویری و نمادین، بازخورد به موقع، تمرین تطبیقی و گفت وگوی ریاضی در هر دو محیط طراحی شود و همچنین عدالت آموزشی از طریق مسیرهای جایگزین، تکلیف های کم فناوری و پشتیبانی خانواده و مدرسه تقویت گردد. جمع بندی مقاله بر ضرورت توانمندسازی معلمان، استانداردسازی ارزشیابی تکوینی، و انتخاب فناوری های مناسب سن برای کاهش بدفهمی ها و افزایش مشارکت معنادار دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری تلفیقی ، ریاضی دوره ابتدایی ، مفاهیم بنیادین ، طراحی آموزشی ، ارزشیابی تکوینی ، حل مسئله