مدیریت کلاس درس در دوره ابتدایی مبتنی بر روان شناسی رشد و تفاوت های فردی

مدیریت کلاس درس در دوره ابتدایی هنگامی اثربخش می شود که بر شناخت علمی از روان شناسی رشد و پذیرش تفاوت های فردی دانش آموزان استوار باشد. این مقاله با هدف تبیین اصول و راهبردهای مدیریت کلاس رشدمحور و فراگیر، به بررسی پیوند میان ویژگی های شناختی، هیجانی، اجتماعی و اخلاقی کودکان دبستانی با تصمیم های معلم در طراحی محیط، تنظیم قواعد، پیشگیری از رفتارهای مسئله ساز و هدایت یادگیری می پردازد. روش تحقیق مقاله تحلیلی توصیفی است و بر مطالعات کتابخانه ای و مرور مقالات معتبر استوار شده است. در تحلیل ها نشان داده می شود که مدیریت کلاس، صرفا مجموعه ای از فنون انضباطی نیست، بلکه در هسته خود به کیفیت تدریس، سازمان دهی روال های روشن، ارتباط حمایتی معلم و ایجاد احساس امنیت و تعلق وابسته است. همچنین تاکید می شود که تفاوت در توجه، خودتنظیمی، خلق، سرعت یادگیری و زمینه های خانوادگی، ضرورت انعطاف در اجرای قواعد و به کارگیری آموزش تمایزیافته را افزایش می دهد. نتایج مقاله بیانگر آن است که رویکردهای پیشگیرانه، بازخورد توصیفی، پیامدهای منطقی، گفت وگوی ترمیمی و همکاری هدفمند با خانواده و تیم مدرسه، در کنار طراحی تکلیف متناسب با سطح رشدی، بیشترین نقش را در کاهش تنش ها و افزایش مشارکت دانش آموزان دارد و می تواند به شکل گیری نظم پایدار و یادگیری عمیق در کلاس های ابتدایی منجر شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، روان شناسی رشد ، تفاوت های فردی ، آموزش تمایزیافته ، خودتنظیمی ، دوره ابتدایی