نقش روایت درمانی در ارتقای بهزیستی روان شناختی دانش آموزان در معرض آسیب: رویکردی تحولی مبتنی بر مداخلات روایت محور

دانش آموزانی که در خانواده هایی با والدین درگیر با سوءمصرف مواد رشد می کنند، به طور قابل توجهی در معرض اختلالات روان شناختی و کاهش سطح بهزیستی قرار دارند. این مقاله با هدف تحلیل سازوکارهای تاثیر روایت درمانی بر بهزیستی روان شناختی نوجوانان آسیب پذیر تدوین شده است. با تکیه بر چارچوب نظری روان شناسی مثبت گرا، به ویژه مدل شش گانه بهزیستی روان شناختی ریف، تلاش شده است تا ظرفیت های روایت درمانی در بازسازی تصویر ذهنی، تقویت معنا بخشی به زندگی، و ارتقای مولفه هایی چون خودمختاری، تسلط بر محیط و رشد شخصی تبیین گردد. این پژوهش به شیوه توصیفی–تحلیلی و بر اساس منابع معتبر علمی و مطالعات نظری انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که بازنویسی روایت های شخصی و فاصله گذاری از روایت های مبتنی بر نقص و آسیب، سبب بازآفرینی هویت، ترمیم تصویر خود و ارتقای سطح تاب آوری روانی در نوجوانان می گردد. روایت درمانی نه تنها از طریق ساختارشکنی روایت های مخرب، بلکه از رهگذر تاکید بر روایت های مقاوم و امیدبخش، فرآیند ترمیم روانی را تسهیل می سازد. این مقاله در نهایت، الگویی تحول محور برای مداخلات روایت محور در سطح آموزش و روان درمانی پیشنهاد می کند.

کلیدواژه ها:

روایت درمانی ، بهزیستی روان شناختی ، نوجوانان آسیب پذیر ، بازنویسی هویت ، تاب آوری روانی