تاثیر ارزشیابی توصیفی بر کاهش اضطراب امتحان در دانش آموزان ابتدایی

اضطراب امتحان یکی از شایع ترین مشکلات روان شناختی آموزشی در دوره ابتدایی است که می تواند فرایند یادگیری، انگیزش تحصیلی و عملکرد شناختی دانش آموزان را به طور معناداری تحت تاثیر قرار دهد. در سال های اخیر، ارزشیابی توصیفی به عنوان رویکردی نوین و انسان محور در نظام سنجش و ارزشیابی آموزشی، با هدف کاهش پیامدهای منفی ارزشیابی های سنتی و رقابت محور مورد توجه پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی قرار گرفته است. مقاله مروری حاضر با هدف تبیین و تحلیل تاثیر ارزشیابی توصیفی بر کاهش اضطراب امتحان در دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. بدین منظور، مطالعات نظری و تجربی منتشرشده در سال های اخیر در حوزه ارزشیابی توصیفی، اضطراب امتحان، سلامت روان دانش آموزان و پیامدهای روان شناختی نظام های ارزشیابی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. نتایج مرور پژوهش ها نشان می دهد که ارزشیابی توصیفی از طریق حذف یا کمرنگ سازی نمره محوری، تمرکز بر بازخورد کیفی، توجه به فرایند یادگیری به جای صرفا نتیجه، تقویت احساس شایستگی و خودکارآمدی تحصیلی و ایجاد فضای حمایتی و غیرتهدیدکننده در کلاس درس، نقش موثری در کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان ابتدایی ایفا می کند. همچنین شواهد حاکی از آن است که این شیوه ارزشیابی می تواند به بهبود نگرش دانش آموزان نسبت به یادگیری، افزایش انگیزش درونی و ارتقای امنیت روانی آنان منجر شود. در مجموع، یافته های این مقاله مروری بر ضرورت توسعه و تقویت ارزشیابی توصیفی به عنوان راهبردی موثر در ارتقای سلامت روان و کیفیت یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی تاکید دارد و می تواند مبنایی نظری برای پژوهش های تجربی آینده و تصمیم گیری های آموزشی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، اضطراب امتحان ، دانش آموزان ابتدایی ، ارزشیابی آموزشی ، سلامت روان ، یادگیری