تدریس به دانش آموزان با نیازهای ویژه (استثنایی): گذار از آموزش کلیشه ای به پداگوژی منعطف

نظام آموزش و پرورش ویژه (استثنایی) به دلیل تنوع گسترده در ویژگی های شناختی، حسی و حرکتی دانش آموزان، پیچیده ترین بخش از نظام تعلیم و تربیت محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش رویکردهای خلاقانه معلم در مدیریت کلاس و تسهیل یادگیری دانش آموزان با نیازهای ویژه تدوین شده است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی با مرور نظام مند منابع کتابخانه ای و مقالات معتبر داخلی در بازه زمانی ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۳ است. یافته های پژوهش نشان می دهد که روش های سنتی و معلم محور، پاسخگوی نیازهای یادگیری دانش آموزان طیف اوتیسم، کم توان ذهنی و دارای اختلالات یادگیری نیستند. نتایج حاکی از آن است که خلاقیت معلم در چهار بعد اصلی: «طراحی محیط یادگیری حسی-دوست»، «به کارگیری راهبردهای چندحسی (VAKT)»، «بازی وارسازی محتوا» و «مدیریت رفتار مثبت گرا» نمود می یابد. این رویکردها منجر به افزایش درگیری تحصیلی، کاهش رفتارهای چالش برانگیز و ارتقای بهداشت روانی دانش آموزان و معلمان می شود.