مقایسه تدریس سنتی و تدریس مبتنی بر یادگیری فعال

هدف این پژوهش، بررسی تفاوت ها و پیامدهای دو شیوه ی اصلی تدریس یعنی تدریس سنتی و تدریس مبتنی بر یادگیری فعال است. در عصر کنونی که تغییرات سریع در دانش و فناوری جریان دارد، روش های سنتی آموزش دیگر پاسخگوی نیازهای یادگیرندگان نیستند و یادگیری فعال به عنوان رویکردی نوین در آموزش توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده است. این رویکرد بر مشارکت، تعامل، تفکر انتقادی و یادگیری پایدار تاکید دارد. در این پژوهش با استفاده از منابع معتبر نظری و پژوهشی، به مقایسه این دو الگو از حیث مبانی نظری، روش شناسی تدریس، نقش معلم و دانش آموز، ارزیابی، و اثرات شناختی و عاطفی پرداخته شده است. نتایج نشان می دهد که یادگیری فعال باعث ارتقای درک مفهومی و انگیزش تحصیلی دانش آموزان می شود، در حالی که در روش سنتی، انتقال دانش سطحی تر است. مقاله حاضر با هدف تبیین مبانی نظری و کاربردی برای استفاده از رویکرد فعال در محیط های آموزشی تدوین شده است.کلیدواژگان: تدریس سنتی، یادگیری فعال، تعامل آموزشی، نوآوری در آموزش، انگیزش یادگیری.