نقش آموزش و پرورش در تولید وکارآفرینی "تولید حین آموزش " (ایجاد زمینه برای هدایت دانش آموزان به اشتغال )

نظام اسلامی در روند تکاملی خود از مرحله استقلال سیاسی گذر کرده و در دوران تعمیق استقلال اقتصادی برنامه حراست از منابع نفتی را سرلوحه سیاست های خویش قرار داده است و طبعا با توجه به وابستگی غرب به این منابع، دشمنی نظام سلطه با جمهوری اسلامی ایران ابعاد پیچیده تری یافته است به ویژه آنکه برنامه ایران در زمینه حراست از منابع خویش، الگوی دیگر کشورها هم قرار خواهد گرفت.روشن است که گذر از این دوران سرنوشت ساز به تمهید مقدماتی نیاز دارد که عنوان یافتن سالیان متمادی به « تولید»را نیز می بایست از منظر تدارک شرایط ضروری این دوران تفسیر کرد. از جمله شعارهای محوری و مورد نیاز امروز حمایت از تولید داخلی ورونق آن در جامعه اسلامی است و تنها راه حل این مشکل نیز ایجاد فرصت شغلی با حمایت از تولید ملی و سرمایه گذاری در بخش خصوصی است ویکی از دستگاه هایی که در این زمینه می تواند فعال وپویا باشد آموزش وپرورش است؛چراکهبروز رسانی آرمان های فرهنگی در صحنه های اجتماعی خواهان به کارگیری الزامات اجرایی از سوی مدیران فرهنگی جامعه است ونقش آموزش وپرورش و جامعه فرهنگی در جهت فضا سازی ذهنی وعینی در جامعه ناگزیر ویقینی است. بی شک پس از پذیرفتن نگاه فرهنگی به رونق تولیدبه عنوان یکی از پایه های تحقق این مهم در سطوح مختلف جامعه، آموزش و پرورش در جایگاه اصلی ترین محمل شکل گیری و ترویج خطوط فرهنگی کشور مورد توجه خواهد بود. برای رونق تولید، در فضای عمومی" فرهنگ سازی و در فضای درون سازمانی" بهره وری، دو رسالت برجسته آموزش و پرورش است. باید فرهنگ استفاده صحیح و مدیریت منابع، توسط والدین و معلمان به دانش آموزان آموزش داده شود تا آن ها بتوانند با درایت و عقلانیت، نیاز های اساسی را شناسایی و در راستای بر طرف کردن این نیاز ها تلاش کنند. هدف اساسی مقاله حاضر، بررسی نقش آموزش و پرورش در رونق تولید می باشد که به روش توصیفی،تحلیلی و با استفاده از منابع معتبر انجام شده است.