چالش ها و راهکارهای ادغام سواد رسانه ای و دیجیتال در برنامه های درسی مدارس

عصر حاضر به عصر اطلاعات و رسانه های فراگیر موسوم است؛ در این محیط، توانایی تجزیه، تحلیل، ارزیابی و تولید محتوای رسانه ای به یک مهارت حیاتی برای شهروندی موثر تبدیل شده است. سواد رسانه ای (Media Literacy) و سواد دیجیتال (Digital Literacy) دیگر صرفا مجموعه ای از مهارت های فنی نیستند، بلکه ابزارهایی برای فهم عمیق تر جهان و مشارکت فعال در جامعه مدرن محسوب می شوند (بیکر و همکاران، ۲۰۱۸). اهمیت این سوادها در دوره آموزش ابتدایی دوچندان است، زیرا زیربنای نگرش ها و عادات شناختی آینده دانش آموزان در مواجهه با محیط های چندرسانه ای شکل می گیرد.با این حال، ادغام موثر این سوادها در برنامه های درسی مدارس ابتدایی با موانع متعددی روبروست. این موانع از کمبود زیرساخت های فیزیکی و فنی گرفته تا مقاومت های فرهنگی و عدم آمادگی حرفه ای معلمان را در بر می گیرد. یکی از چالش های کلیدی، انتقال از رویکردهای مبتنی بر مصرف صرف به رویکردهای تولیدی فعال است. در این میان، استفاده از راهکارهای تربیتی نوآورانه، مانند تئوری بازی وارسازی (Gamification)، می تواند به افزایش انگیزه و یادگیری عمیق تر مفاهیم پیچیده سواد دیجیتال، به ویژه در کودکان ابتدایی، کمک شایانی نماید (بر اساس اصول مطرح شده توسط بارتل، ۱۹۹۶).