مشارکت معلمان، تصمیم گیری مدرسه، عملکرد آموزشی، کیفیت آموزش، مدیریت مشارکتی

پژوهش حاضر با هدف بررسی مدیریت هیجان و تاب آوری دانش آموزان دوره ابتدایی و تعیین رابطه بین این دو متغیر انجام شد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و همبستگی بود و جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های ابتدایی می باشد که با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مدیریت هیجان و پرسشنامه تاب آوری کودکان بود که پایایی و روایی آن ها تایید شده است. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل همبستگی و رگرسیون خطی تحلیل شد.یافته ها نشان داد که وضعیت مدیریت هیجان دانش آموزان در سطح متوسط قرار دارد و آن ها در شناسایی هیجانات مثبت عملکرد بهتری نسبت به هیجانات منفی دارند. همچنین سطح تاب آوری دانش آموزان متوسط تا بالا بود و دانش آموزانی که مهارت های مدیریت هیجان قوی تری داشتند، تاب آوری بالاتری نیز نشان دادند. نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که بین مدیریت هیجان و تاب آوری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و مدیریت هیجان می تواند تاب آوری دانش آموزان را پیش بینی کند. علاوه بر این، تفاوت های جنسیتی در مدیریت هیجان مشاهده شد؛ دختران توانایی بالاتری در کنترل و بیان هیجانات داشتند، اما تفاوت تاب آوری بین دختران و پسران چندان معنادار نبود.این پژوهش نشان می دهد که تقویت مهارت های هیجانی و تاب آوری در دانش آموزان دوره ابتدایی می تواند نقش مهمی در بهبود سلامت روان، عملکرد تحصیلی و روابط اجتماعی آن ها داشته باشد. یافته ها اهمیت طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی هدفمند در مدارس را برجسته می کند و پایه ای برای ارتقای رشد همه جانبه کودکان فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

مدیریت هیجان ، تاب آوری ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، سلامت روان ، مهارت های هیجانی