سقراط دیجیتال: چرا مهارت «پرسشگری» و مهندسی دستور (Prompt) سواد اصلی دانش آموزان قرن ۲۱ خواهد بود؟

با ظهور مدل های زبانی بزرگ (LLMs) و هوش مصنوعی مولد، پارادایم آموزشی جهان از «اقتصاد پاسخ» به «اقتصاد پرسش» تغییر جهت داده است. در عصری که پاسخ هر سوالی تنها با چند میلی ثانیه تاخیر و با دقتی شگفت انگیز در دسترس است، ارزش حفظ کردن و بازگو کردن اطلاعات به شدت کاهش یافته است. این مقاله با استعاره از روش دیالکتیکی سقراط، استدلال می کند که سواد اصلی قرن بیست و یکم، نه توانایی پاسخ دادن، بلکه توانایی «پرسیدن درست» است. ما در حال ورود به دورانی هستیم که در آن کیفیت خروجی دانش، تابعی مستقیم از کیفیت ورودی (دستور/Prompt) کاربر است. این پژوهش به بررسی مفهوم «مهندسی دستور» به عنوان یک مهارت شناختی سطح بالا می پردازد که نیازمند تفکر انتقادی، تجزیه و تحلیل سیستماتیک، و درک عمیق از ساختارهای زبانی است. در این مقاله ۸ بخشی، چگونگی تبدیل شدن دانش آموزان از مصرف کنندگان منفعل اطلاعات به «معماران گفتگو» با ماشین بررسی می شود و نشان داده می شود که چگونه تعامل با هوش مصنوعی می تواند به احیای روش های تدریس سقراطی و تقویت فراشناخت منجر شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: مهندسی دستور (Prompt Engineering) ، هوش مصنوعی در آموزش ، روش سقراطی ، تفکر انتقادی ، سواد دیجیتال ، یادگیری دیالکتیکی ، فراشناخت