تحول آموزش و پرورش با رویکرد آموزشی تدریس هوشمند و نقش معلم در محیط ها

چکیدهدر هزاره سوم، نظام های آموزشی با تغییرات بنیادین در پارادایم های یادگیری و یاددهی مواجه شده اند. گذار از آموزش سنتی معلم محور به آموزش هوشمند دانش آموزمحور، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت اجتناب ناپذیر ناشی از انقلاب صنعتی چهارم و ظهور فناوری های همگراست. این مقاله به واکاوی عمیق تحول آموزش و پرورش با تمرکز بر رویکرد تدریس هوشمند می پردازد و استدلال می کند که صرف ورود سخت افزار به مدارس، ضامن هوشمندسازی نیست؛ بلکه تغییر در اکوسیستم یادگیری و بازتعریف نقش معلم از «انتقال دهنده دانش» به «معمار محیط های یادگیری» شرط حیاتی موفقیت است. پژوهش حاضر با مرور مبانی نظری ساخت گرایی و ارتباط گرایی، به بررسی مولفه های محیط های یادگیری هوشمند، تاثیر آن ها بر فرایندهای شناختی دانش آموزان و چالش های پیش روی معلمان در این گذار می پردازد. یافته ها نشان می دهد که تدریس هوشمند نیازمند توسعه شایستگی های دیجیتال، پداگوژیک و اخلاقی در معلمان است تا بتوانند در محیط های غنی شده با فناوری، یادگیری عمیق، مادام العمر و شخصی سازی شده را تسهیل نمایند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: تدریس هوشمند ، تحول آموزشی ، نقش معلم ، محیط های یادگیری ، پداگوژی دیجیتال ، فناوری آموزشی.