مرگ تکلیف خانگی یا تولد سنجش نوین؟ طراحی آزمون هایی که هوش مصنوعی قادر به حل آن ها نیست.

ظهور مدل های زبانی بزرگ (LLMs) و هوش مصنوعی مولد، زلزله ای در بنیان های سنتی سنجش و ارزیابی تحصیلی ایجاد کرده است. روش های مرسوم مانند مقاله نویسی در منزل، پاسخ به سوالات تشریحی باز، و آزمون های چندگزینه ای مبتنی بر محفوظات، اکنون با تهدید جدی «پاسخ های ماشینی» روبرو هستند که تشخیص آن ها از پاسخ های انسانی دشوار و گاه ناممکن است. این مقاله با فرض اینکه «تکلیف خانگی سنتی» به پایان راه خود رسیده است، به دنبال معماری نوین برای سیستم های ارزیابی است. هدف این پژوهش، گذار از فرهنگ «مچ گیری» و «سنجش محصول نهایی» به فرهنگ «سنجش فرآیند» و «ارزیابی اصیل» است. با بهره گیری از نظریه های شناخت گرایی و ساختن گرایی، راهکارهایی عملی برای طراحی آزمون هایی ارائه می شود که هوش مصنوعی به دلیل فقدان تجربه زیسته، عدم درک بافت های محلی و ناتوانی در قضاوت اخلاقی پیچیده، قادر به حل آن ها نیست. این مقاله در ۸ بخش تخصصی، ابعاد مختلف این پارادایم شیفت را از بازگشت به سنت های شفاهی تا طراحی سناریوهای ترکیبی و بافت مند بررسی می کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: سنجش اصیل ، هوش مصنوعی در آموزش ، ارزشیابی فرآیندی ، تقلب علمی ، طراحی آموزشی ، مهارت های فراشناختی.