نقش هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت تدریس معلمان ویادگیری دانش آموزان با نگاه کاربردی/

چکیدهظهور هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) در عرصه آموزش، نویدبخش آغاز دورانی نوین در پداگوژی و مدیریت آموزشی است. این فناوری فراتر از یک ابزار کمک آموزشی صرف، به عنوان یک «شریک شناختی» و «تسهیل گر هوشمند» عمل می کند که پتانسیل بازتعریف تمامی ارکان نظام آموزشی را دارد. مقاله حاضر با اتخاذ رویکردی کاربردی و تحلیل گرایانه، به واکاوی نقش های چندگانه هوش مصنوعی در توانمندسازی معلمان و تعمیق یادگیری دانش آموزان می پردازد. با استناد به مبانی نظری و یافته های پژوهشی، استدلال می شود که هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی یادگیری، خودکارسازی امور اجرایی، ارائه بازخوردهای آنی و خلق محتوای آموزشی پویا، می تواند محدودیت های زمانی و مکانی آموزش سنتی را درهم شکند. همچنین، ضمن بررسی کاربردهای عملی نظیر سامانه های تطبیقی و تحلیل یادگیری، به چالش های اخلاقی و لزوم حفظ جایگاه محوری معلم به عنوان «انسان در حلقه» پرداخته می شود. هدف نهایی، تبیین چگونگی گذار از آموزش یکسان نگر به سوی یادگیری دقیق و شخصی سازی شده است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری شخصی سازی شده ، دستیار هوشمند معلم ، تحلیل یادگیری ، پداگوژی نوین ، تکنولوژی آموزشی.