تاثیر شبیه سازی نقش آفرینی بر مهارت اجتماعی،انگیزه و اعتماد به نفس دانش آموزان پایه ششم ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش تدریس مبتنی بر شبیه سازی نقش آفرینی بر سه متغیر کلیدی مهارت های اجتماعی، انگیزه تحصیلی و اعتماد به نفس در دانش آموزان پایه ششم ابتدایی تدوین شده است. مقطع ششم ابتدایی به عنوان دوره گذار از کودکی به نوجوانی، دورانی حساس برای شکل گیری هویت اجتماعی و شخصیتی است. نظام های آموزشی نوین بر گذر از روش های سنتی معلم محور به شیوه های فعال و دانش آموزمحور تاکید دارند. در این میان، شبیه سازی نقش آفرینی به عنوان یک تکنیک تجربی، بستری امن را برای تمرین تعاملات اجتماعی و ابراز وجود فراهم می آورد. نتایج تحلیل های نظری و بررسی پژوهش های پیشین نشان می دهد که بکارگیری این روش، با درگیر کردن عواطف و شناخت دانش آموزان به صورت همزمان، موجب بهبود قابل توجه در مولفه های ارتباطی، افزایش انگیزه درونی برای یادگیری و تقویت خودپنداره و اعتماد به نفس می شود. این مقاله با تکیه بر مبانی نظری سازنده گرایی و یادگیری اجتماعی، مکانیسم اثرگذاری این روش را تشریح می کند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: شبیه سازی نقش آفرینی ، مهارت اجتماعی ، انگیزه تحصیلی ، اعتماد به نفس ، پایه ششم ابتدایی ، روش تدریس فعال.