نقش معلم در هدایت یاد گیری هوشمند دانش آموزان درفضای آموزشی دیجیتال

چکیدهدر سپهر نوین آموزشی که با همگرایی فناوری های دیجیتال، هوش مصنوعی و کلان داده ها بازتعریف شده است، مفهوم یادگیری از فرآیندی خطی و ایستا به پدیده ای چندلایه، هوشمند و شخصی سازی شده تغییر ماهیت داده است. این پژوهش به واکاوی نقش حیاتی و دگرگون شده معلم در اکوسیستم های یادگیری هوشمند (SLE) می پردازد؛ جایی که دسترسی به اطلاعات دیگر مزیت رقابتی نیست، بلکه توانایی مدیریت، نقد و ترکیب دانش ارزش آفرین است. مقاله حاضر با عبور از پارادایم های رفتارگرایی سنتی و استقرار در چارچوب های ارتباط گرایی و سازنده گرایی دیجیتال، استدلال می کند که معلم در فضای آموزشی دیجیتال نه یک انتقال دهنده صرف، بلکه معمار تجربه های یادگیری، تحلیل گر داده های آموزشی و مربی مهارت های فراشناختی است. این نوشتار در هشت محور اصلی، ابعاد مختلف این گذار را بررسی می کند: از مبانی نظری یادگیری هوشمند و طراحی محیط های دیجیتال تعاملی گرفته تا چالش های اخلاقی و لزوم بازآرایی شایستگی های حرفه ای معلمان بر اساس مدل هایی نظیر TPACK. با استناد به منابع بومی و پژوهش های اخیر در حوزه علوم تربیتی ایران، این مقاله نشان می دهد که موفقیت یادگیری هوشمند نه در پیشرفته بودن ابزارها، بلکه در توانایی معلم برای ایجاد تعادل میان تکنولوژی و پداگوژی، و حفظ ارتباط انسانی در فضای مجازی نهفته است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری هوشمند ، فضای آموزشی دیجیتال ، نقش معلم ، پداگوژی نوین ، سواد دیجیتال ، شخصی سازی یادگیری ، تعامل انسان و ماشین ، هوش مصنوعی در آموزش.