سبک های فرزندپروری و پیشرفت تحصیلی؛ پیوند خانواده و آموزش

چکیدهخانواده به عنوان نخستین و بنیادی ترین نهاد اجتماعی، نقشی بی بدیل در شکل گیری شخصیت، منش و سرنوشت تحصیلی فرزندان ایفا می کند. پژوهش های متعدد نشان داده اند که جو عاطفی حاکم بر خانواده و شیوه هایی که والدین برای تربیت، کنترل و تعامل با فرزندان خود به کار می گیرند، همبستگی معناداری با عملکرد شناختی و تحصیلی آنان دارد. هدف از این مقاله، بررسی عمیق و چندجانبه ی تاثیر سبک های فرزندپروری (مقتدرانه، مستبدانه، سهل گیرانه و مسامحه کار) بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. این مطالعه با مرور ادبیات نظری و پژوهشی، به ویژه با تمرکز بر بافت فرهنگی و اجتماعی ایران، نشان می دهد که سبک فرزندپروری مقتدرانه به دلیل ترکیب محبت و قاطعیت، بیشترین تاثیر مثبت را بر انگیزش درونی، خودکارآمدی و نمرات تحصیلی دارد. در مقابل، سبک های مستبدانه و طردکننده با ایجاد اضطراب و کاهش عزت نفس، موانع جدی در مسیر شکوفایی تحصیلی ایجاد می کنند. در این راستا، متغیرهای میانجی نظیر خودتنظیمی، سلامت روان و هوش هیجانی نیز مورد بحث قرار گرفته اند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: سبک های فرزندپروری ، پیشرفت تحصیلی ، خانواده ، دیانا بامریند ، انگیزش تحصیلی ، خودکارآمدی ، روان شناسی تربیتی.