مدل یابی اثر آموزش مثبت اندیشی بر استرس شغلی معلمان

چکیده :استرس شغلی یکی از چالش های اساسی در نظام های آموزشی سراسر جهان است که می تواند تاثیرات مخربی بر سلامت روان معلمان و کیفیت آموزش دانش آموزان داشته باشد. معلمان به عنوان ارکان اصلی فرآیند یاددهی-یادگیری، با فشارهای متعددی از جمله حجم کاری بالا، مدیریت کلاس، انتظارات والدین و تغییرات مداوم سیستم آموزشی روبرو هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های مثبت اندیشی بر کاهش استرس شغلی معلمان تدوین شده است. رویکرد مثبت اندیشی که ریشه در روان شناسی مثبت گرا دارد، بر توانمندی ها، فضیلت ها و تغییر سبک های تبیینی افراد تمرکز دارد. این مقاله با مروری بر ادبیات نظری و پژوهشی، مکانیسم های اثرگذاری آموزش هایی نظیر بازسازی شناختی، شناسایی افکار خودآیند منفی و تقویت هیجانات مثبت را تحلیل می کند. یافته های حاصل از بررسی متون و پژوهش های انجام شده (با تاکید بر منابع ایرانی) نشان می دهد که مداخله مثبت اندیشی به طور معناداری منجر به کاهش نشانه های استرس فیزیولوژیک و روان شناختی در معلمان می شود. این آموزش ها با ارتقای تاب آوری، بهبود خودکارآمدی و تغییر نگرش نسبت به رویدادهای ناخوشایند، معلمان را در برابر فرسودگی شغلی واکسینه می کنند. نتایج حاکی از آن است که آموزش مثبت اندیشی نه تنها به عنوان یک راهبرد درمانی، بلکه به عنوان یک راهبرد پیشگیرانه باید در برنامه های ضمن خدمت فرهنگیان گنجانده شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: مثبت اندیشی ، استرس شغلی ، معلمان ، سلامت روان ، روان شناسی مثبت گرا ، بازسازی شناختی ، تاب آوری.