تعامل معاون و مشاور؛ حلقه مفقوده در مدیریت اثربخش مدارس

مدیریت اثربخش مدارس، نیازمند هماهنگی دقیق و تعامل سازنده میان تمامی ارکان مدیریتی است. در ساختار مدیریتی مدارس، دو نقش کلیدی و مکمل یعنی معاونت اجرایی/آموزشی و مشاوره مدرسه (روانشناختی و تربیتی) وجود دارند که به دلیل تفاوت در حوزه تمرکز و گاهی اوقات تعارض وظایف، اغلب به صورت موازی یا حتی منفصل عمل می کنند. این پژوهش با هدف تحلیل ماهیت این تعامل و شناسایی چالش های ساختاری و رفتاری موجود در آن و ارائه راهکارهایی برای تبدیل این رابطه به یک "حلقه مفقوده" در جهت ارتقاء کیفیت فرآیندهای آموزشی، تربیتی و مدیریتی انجام شده است. نتایج اولیه نشان می دهد که نبود پروتکل های مشخص برای هم افزایی، ضعف در درک متقابل از نقش ها، و تمرکز بیش از حد معاونت بر جنبه های سخت افزاری و اداری و تمرکز صرف مشاور بر جنبه های نرم افزاری و فردی، منجر به از دست رفتن فرصت های کلیدی برای مداخلات یکپارچه شده است. این مقاله با تکیه بر مبانی نظری مدیریت اثربخش و روانشناسی تربیتی، پنج محور اصلی تعامل (شامل: برنامه ریزی مشترک، مداخلات دانش آموزی، مدیریت بحران، توسعه حرفه ای کارکنان، و پایش و ارزیابی) را تشریح نموده و تاکید می کند که ادغام استراتژیک وظایف معاون و مشاور می تواند به خلق محیطی امن، پویا و متمرکز بر رشد همه جانبه دانش آموزان منجر شود. تقویت این حلقه مفقوده مستلزم بازنگری در شرح وظایف، برگزاری کارگاه های آموزشی مشترک، و ایجاد ساختارهای تسهیل کننده ارتباط مداوم است.

کلیدواژه ها:

مدیریت مدرسه ، معاونت آموزشی ، مشاوره مدرسه ، تعامل سازمانی ، اثربخشی آموزشی ، هم افزایی مدیریتی.