تحلیل ظرفیت های آموزش مبتنی بر پروژه های فناورانه در فهم عمیق مفاهیم پیچیده درسی//

چکیدهدر عصر حاضر، پیچیدگی مفاهیم درسی در علوم مختلف، از ریاضیات و فیزیک گرفته تا علوم انسانی و هنر، چالش های جدی را برای نظام های آموزشی ایجاد کرده است. روش های سنتی که عمدتا بر حافظه و انتقال یک سویه اطلاعات استوار هستند، در ایجاد درک عمیق و پایدار از این مفاهیم انتزاعی ناتوان مانده اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل ظرفیت های «آموزش مبتنی بر پروژه» (PBL) که با ابزارهای فناورانه ادغام شده است، تدوین گردیده است. استدلال اصلی این مقاله آن است که فناوری نه تنها به عنوان یک ابزار تسهیل گر، بلکه به عنوان یک بستر سازنده شناختی، ماهیت پروژه های آموزشی را دگرگون کرده و امکان شبیه سازی، تجسم سازی و تعامل با مفاهیم پیچیده را فراهم می آورد. این مقاله با بررسی مبانی نظری ساختن گرایی و ارتباط گرایی، نقش فناوری هایی نظیر واقعیت افزوده، هوش مصنوعی و شبیه سازهای دیجیتال را در کاهش بار شناختی و افزایش عمق یادگیری تبیین می کند. همچنین با ارجاع به پژوهش های بومی، چالش های پیاده سازی این رویکرد در ایران بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که تلفیق عاملیت دانش آموز در انجام پروژه با قابلیت های فناوری، منجر به گذار از دانش سطحی به فهم عمیق می شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: آموزش مبتنی بر پروژه (PBL) ، فناوری آموزشی ، فهم عمیق ، مفاهیم پیچیده ، یادگیری ساختن گرا ، شبیه سازی دیجیتال.