نقش تحول آفرین نوآوری آموزشی در ارتقای شیوه های تدریس

چکیدهدر عصر حاضر، نظام های آموزشی با تغییرات شتابان و بی سابقه ای روبرو هستند که ناشی از پیشرفت های تکنولوژیک، تغییرات اجتماعی و نیازهای جدید بازار کار است. مقاله ی حاضر به بررسی عمیق و چندجانبه ی نقش نوآوری های آموزشی در دگرگونی پارادایم های سنتی تدریس و ارتقای کیفیت یادگیری می پردازد. هدف اصلی این پژوهش، تبیین چگونگی گذار از رویکردهای معلم محور به رویکردهای یادگیرنده محور از طریق ادغام فناوری های نوین، روانشناسی شناختی و استراتژی های خلاقانه است. در این راستا، مفاهیمی همچون کلاس معکوس، بازی وارسازی، یادگیری مبتنی بر پروژه و هوش مصنوعی در آموزش مورد واکاوی قرار گرفته اند. همچنین، چالش های پیاده سازی این نوآوری ها در بستر بومی ایران، شامل محدودیت های زیرساختی و مقاومت های فرهنگی، با استناد به پژوهش های داخلی تحلیل شده است. یافته ها نشان می دهد که نوآوری آموزشی تنها به معنای ورود ابزار دیجیتال به کلاس درس نیست، بلکه نیازمند تغییر در فلسفه ی تربیتی و بازتعریف نقش معلم به عنوان تسهیل گر است. این مقاله با ارائه راهکارهای عملی برای معلمان و سیاست گذاران، بر ضرورت پذیرش نوآوری به عنوان یک الزام بقا و نه یک انتخاب لوکس تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:نوآوری آموزشی ، شیوه های تدریس ، یادگیری فعال ، تکنولوژی آموزشی ، کلاس معکوس ، هوش مصنوعی ، عدالت آموزشی ، صلاحیت حرفه ای معلم ، ایران.