ارتباط آموزشی موثر در بستر فناوری/

چکیدهبا ظهور عصر اطلاعات و نفوذ گسترده فناوری های دیجیتال در تمامی ارکان زندگی بشر، نظام های آموزشی نیز دستخوش تحولات بنیادین شده اند. گذار از آموزش سنتی چهره به چهره به محیط های یادگیری الکترونیکی و ترکیبی، پارادایم ارتباطی جدیدی را طلب می کند. ارتباط آموزشی موثر در بستر فناوری، تنها به معنای انتقال داده ها از طریق کابل های فیبر نوری یا امواج وای فای نیست؛ بلکه فرآیندی پیچیده از تعاملات شناختی، عاطفی و اجتماعی است که با واسطه گری ابزارهای دیجیتال رخ می دهد. این مقاله به بررسی ابعاد مختلف این ارتباط، از مبانی نظری و مولفه های کلیدی گرفته تا چالش های زیرساختی و روان شناختی می پردازد. همچنین، راهکارهای ارتقای کیفیت تعاملات در محیط های مجازی و نقش های جدید معلم و یادگیرنده مورد تحلیل قرار می گیرد. با استناد به پژوهش های بومی، تلاش شده است تا بافتی متناسب با نظام آموزشی ایران ترسیم گردد. نتایج نشان می دهد که فناوری اگرچه فاصله های فیزیکی را از میان برمی دارد، اما بدون پداگوجی صحیح، می تواند به «فاصله تعاملی» منجر شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی:ارتباط آموزشی ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، یادگیری الکترونیکی ، تعامل مجازی ، پداگوجی دیجیتال ، سواد رسانه ای ، حضور اجتماعی.