ارتباط میان روش تدریس معلم و سبک یادگیری شاگرد: تعامل یا تاثیر مستقیم؟//

چکیدهفرایند یاددهی-یادگیری پدیده ای پیچیده و چندوجهی است که تحت تاثیر متغیرهای گوناگونی قرار دارد. در میان این متغیرها، «روش تدریس معلم» و «سبک یادگیری شاگرد» به عنوان دو رکن اساسی شناخته می شوند. این مقاله به بررسی رابطه میان این دو سازه می پردازد تا مشخص کند آیا موفقیت تحصیلی حاصل یک «تاثیر مستقیم» از جانب روش تدریس کارآمد است یا ناشی از «تعامل» و هماهنگی میان سبک تدریس و سبک یادگیری می باشد. فرضیه تطابق (Matching Hypothesis) بیانگر آن است که اگر روش تدریس با ترجیحات یادگیری دانش آموز همسو باشد، یادگیری بهینه رخ می دهد. در مقابل، دیدگاه های نوین تر بر انعطاف پذیری شناختی و استفاده از روش های ترکیبی تاکید دارند. در این پژوهش با استناد به منابع روانشناسی تربیتی و برنامه ریزی درسی ایران، استدلال می شود که اگرچه روش های تدریس فعال به طور کلی (تاثیر مستقیم) مثبت هستند، اما نادیده گرفتن تفاوت های فردی (سبک های یادگیری) می تواند مانع تحقق عدالت آموزشی شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: روش تدریس ، سبک یادگیری ، تعامل آموزشی ، فرضیه تطابق ، پیشرفت تحصیلی ، روانشناسی تربیتی.