معلم بر رضایت آموزشی دانش آموزان: رویکردی نوین در پداگوژی قرن بیست و یکم

چکیدهدر عصر حاضر، نظام های آموزشی با چالش های متعددی در زمینه پاسخگویی به نیازهای متنوع دانش آموزان و افزایش کیفیت یادگیری مواجه هستند. مدل های سنتی “یک نسخه برای همه” دیگر کارایی لازم را نداشته و منجر به کاهش انگیزه و رضایت تحصیلی فراگیران شده اند. در این میان، یادگیری شخصی سازی شده به عنوان یک پارادایم نوین آموزشی و نقش معلم به عنوان تسهیل گر، دو رکن اساسی برای تحول در فرآیند یاددهی-یادگیری محسوب می شوند. هدف از این مقاله، بررسی عمیق و تحلیل دقیق تعامل میان یادگیری شخصی سازی شده و سبک تسهیل گری معلمان و تاثیر آن بر رضایت آموزشی دانش آموزان است. این پژوهش تحلیلی نشان می دهد که زمانی که آموزش بر اساس تفاوت های فردی، علایق و سرعت یادگیری دانش آموزان طراحی شود (شخصی سازی) و معلم به جای انتقال دهنده صرف دانش، نقش راهنما و حامی را ایفا کند (تسهیل گری)، احساس تعلق، خودکارآمدی و در نهایت رضایت آموزشی دانش آموزان به طرز چشمگیری افزایش می یابد. در این مقاله ضمن تبیین مبانی نظری، به بررسی مکانیسم های روان شناختی و آموزشی این تاثیرگذاری پرداخته و چالش های پیاده سازی آن در بستر آموزشی ایران مورد واکاوی قرار گرفته است. نتایج حاکی از آن است که تلفیق فناوری های نوین با رویکردهای انسان گرایانه در تدریس، کلید دستیابی به رضایت پایدار آموزشی است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی:یادگیری شخصی سازی شده ، نقش تسهیل گری معلم ، رضایت آموزشی ، پداگوژی نوین ، خودتنظیمی ، انگیزش تحصیلی ، تفاوت های فردی.