مطالعه ای بر آموزش متناسب با تفاوت های فردی، نقش معلم تسهیل کننده و پیامدهای آن بر رضایت تحصیلی

چکیدهنظام های آموزشی در سراسر جهان در حال گذار از رویکردهای سنتی و معلم محور به سمت رویکردهای مدرن و شاگردمحور هستند. در این میان، توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان به عنوان هسته اصلی یادگیری اثربخش شناخته می شود. هدف از این مطالعه، بررسی دقیق مفهوم آموزش متناسب با تفاوت های فردی (آموزش افتراقی)، تحلیل نقش در حال تغییر معلم از یک انتقال دهنده دانش به یک تسهیل کننده یادگیری و در نهایت واکاوی تاثیر این مولفه ها بر رضایت تحصیلی فراگیران است. روش این پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و با مرور منابع نظری و پژوهشی انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که نادیده گرفتن تفاوت های فردی در سبک های یادگیری، هوش، و پیشینه های فرهنگی منجر به کاهش انگیزه و افت تحصیلی می شود. در مقابل، زمانی که معلم با اتخاذ نقش تسهیل گری، محیطی امن و منعطف را فراهم می آورد، حس تعلق و خودمختاری در دانش آموزان تقویت شده و رضایت تحصیلی به طور معناداری افزایش می یابد. این مقاله نتیجه می گیرد که اصلاح ساختارهای آموزشی نیازمند بازتعریف هویت حرفه ای معلمان و شخصی سازی فرآیندهای یاددهی-یادگیری است.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی:تفاوت های فردی ، آموزش افتراقی ، معلم تسهیل کننده ، رضایت تحصیلی ، سبک های یادگیری ، روانشناسی تربیتی.