درس هایی که هرگز فراموش نمی شوند: آموزش مبتنی بر بازی و هیجان

چکیدهنظام های آموزشی سنتی که بر پایه انتقال یک سویه اطلاعات و حفظیات بنا شده اند، در مواجهه با نسل جدید یادگیرندگان که بومیان دیجیتال محسوب می شوند، با چالش جدی «فراموشی سریع» و «بی انگیزگی» روبرو هستند. این مقاله به بررسی پارادایم نوین «آموزش مبتنی بر بازی» (GBL) و نقش حیاتی «هیجان» در تثبیت حافظه بلندمدت می پردازد. با استناد به یافته های عصب شناسی و روانشناسی تربیتی، استدلال می شود که بازی نه یک زنگ تفریح، بلکه جدی ترین شکل یادگیری برای مغز انسان است. در این پژوهش، مکانیزم های درگیر شدن سیستم لیمبیک و ترشح انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین در حین بازی بررسی شده و راهکارهای عملی برای تبدیل کلاس درس به محیطی هیجان انگیز و تعاملی ارائه می گردد. تمرکز اصلی بر این است که چگونه طراحی آموزشی هوشمندانه با تلفیق مکانیک های بازی و قلاب های عاطفی، می تواند یادگیری را از یک فرآیند دردناک به تجربه ای لذت بخش و ماندگار تبدیل کند. هشت محور اصلی شامل مبانی عصب شناسی، تمایز بازی وارسازی و یادگیری مبتنی بر بازی، طراحی سناریوهای آموزشی، نقش هیجان در کدگذاری حافظه، ابزارهای دیجیتال و آنالوگ، سنجش نامحسوس، یادگیری اجتماعی-هیجانی و استراتژی های پیاده سازی در این مقاله به تفصیل واکاوی شده اند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری مبتنی بر بازی ، بازی وارسازی ، علوم اعصاب تربیتی ، هیجان و یادگیری ، طراحی آموزشی ، حافظه بلندمدت ، انگیزش تحصیلی.