تاثیر فعالیت های گروهی بر افزایش همدلی دانش آموزان

چکیدهنظام های آموزشی مدرن از تمرکز صرف بر پیشرفت تحصیلی و نمرات کمی عبور کرده و به سمت پرورش مهارت های اجتماعی و هیجانی حرکت کرده اند. در این میان، «همدلی» به عنوان سنگ بنای روابط انسانی سالم و اخلاقی، نقشی محوری در سازگاری اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی عمیق تاثیر فعالیت های گروهی و یادگیری مشارکتی بر ارتقای سطح همدلی (شناختی و عاطفی) دانش آموزان تدوین شده است. با مرور مبانی نظری سازنده گرایی اجتماعی و نظریه های هوش هیجانی، استدلال می شود که تعاملات چهره به چهره، وابستگی متقابل مثبت و تلاش برای رسیدن به اهداف مشترک در قالب گروه های کلاسی، بستری غنی برای درک دیدگاه دیگران و همنوایی عاطفی فراهم می آورد. یافته های حاصل از تحلیل ادبیات پژوهشی نشان می دهد که روش های تدریس فعال و مبتنی بر گروه، از طریق مکانیزم هایی نظیر نقش پذیری، گفتگوی سقراطی و حل تعارض، به طور معناداری همدلی را افزایش می دهند. در نهایت، چالش های اجرایی و راهکارهای عملیاتی برای معلمان جهت بهینه سازی این فرآیند ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: فعالیت های گروهی ، همدلی ، یادگیری مشارکتی ، دانش آموزان ، مهارت های اجتماعی ، هوش هیجانی ، آموزش و پرورش.