بررسی نقش هوش مصنوعی مولد در شخصی سازی یادگیری دانش آموزان ابتدایی

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش هوش مصنوعی مولد در شخصی سازی یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی در مدارس شهر اسلام آبادغرب در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–تحلیلی با رویکرد ترکیبی (کمی و کیفی) انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان و مدیران مدارس ابتدایی دولتی و غیردولتی اسلام آبادغرب بود که نمونه ای از آنان به روش تصادفی طبقه ای و هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در بخش کمی پرسش نامه محقق ساخته و در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. داده های کمی با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و داده های کیفی با روش تحلیل مضمون تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که نگرش معلمان نسبت به استفاده از هوش مصنوعی مولد در شخصی سازی یادگیری مثبت و بالاتر از حد متوسط است و بین میزان آشنایی معلمان با این فناوری و ادراک آنان از اثربخشی شخصی سازی یادگیری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج کیفی حاکی از آن بود که هوش مصنوعی مولد می تواند با تولید محتوای متناسب با سطح یادگیری دانش آموزان، ارائه بازخورد فوری و افزایش انگیزش، نقش موثری در بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری ایفا کند، هرچند چالش هایی مانند کمبود زیرساخت، نیاز به آموزش حرفه ای معلمان و ملاحظات اخلاقی همچنان پابرجاست. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت برنامه ریزی هدفمند و سیاست گذاری آگاهانه برای بهره گیری موثر از هوش مصنوعی مولد در آموزش ابتدایی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی مولد ، شخصی سازی یادگیری ، آموزش ابتدایی ، فناوری آموزشی