نقش معلم در ارتقای سلامت روان و تاب آوری هیجانی دانش آموزان

سلامت روان و تاب آوری هیجانی دانش آموزان از مولفه های اساسی در فرآیند یادگیری، رشد فردی و سازگاری اجتماعی به شمار می رود. افزایش فشارهای تحصیلی، تغییرات اجتماعی و چالش های ارتباطی در محیط مدرسه، ضرورت توجه به نقش عوامل تربیتی، به ویژه معلم را در ارتقای سلامت روان دانش آموزان برجسته ساخته است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از مطالعه منابع علمی و آموزشی، به بررسی نقش معلم در ارتقای سلامت روان و تقویت تاب آوری هیجانی دانش آموزان پرداخته است.یافته های پژوهش نشان می دهد که رفتار همدلانه، حمایت عاطفی و ایجاد فضای عاطفی امن در کلاس درس، نقش تعیین کننده ای در کاهش تنش های روانی و افزایش احساس امنیت در دانش آموزان دارد. همچنین شیوه های تدریس مشارکتی، بازخوردهای سازنده و پرهیز از رویکردهای تنبیهی، موجب افزایش اعتمادبه نفس، انگیزه یادگیری و توانایی مدیریت هیجان ها در دانش آموزان می شود. نتایج نشان می دهد که معلم به عنوان الگوی رفتاری، از طریق نحوه مواجهه با چالش ها و مدیریت هیجان ها، به صورت غیرمستقیم مهارت های تاب آوری را به دانش آموزان منتقل می کند.در مجموع، پژوهش حاضر نشان می دهد که نقش معلم در ارتقای سلامت روان و تاب آوری هیجانی، نقشی چندبعدی و فراتر از آموزش محتوای درسی است و توجه به این نقش می تواند به بهبود کیفیت آموزش و تربیت نسلی سالم، توانمند و سازگار منجر شود.واژگان کلیدی: سلامت روان، تاب آوری هیجانی، نقش معلم، فضای عاطفی کلاس، دانش آموز