تجربه ای موفق از بهبود تعامل دبیر و دانش آموز در کلاس درس

تعامل موثر میان دبیر و دانش آموز یکی از مولفه های اساسی در ارتقای کیفیت آموزش و ایجاد محیط یادگیری پویا به شمار می آید. کلاس درس تنها محلی برای انتقال محتواهای آموزشی نیست، بلکه بستری اجتماعی و ارتباطی است که کیفیت روابط انسانی در آن نقش تعیین کننده ای در شکل گیری یادگیری دارد. پژوهش حاضر با هدف تبیین تجربه ای موفق از بهبود تعامل دبیر و دانش آموز در کلاس درس انجام شده است و تلاش دارد ابعاد مختلف این تعامل و پیامدهای آن را مورد بررسی قرار دهد.این پژوهش با رویکرد کیفی و مبتنی بر تجربه نگاری آموزشی انجام شده و داده ها از طریق مشاهده تعاملات کلاسی، ثبت بازتاب های آموزشی و بررسی واکنش های دانش آموزان گردآوری شده است. نتایج نشان می دهد که بهبود شیوه های ارتباطی دبیر، از جمله ایجاد فضای حمایتی، گوش دادن فعال، تشویق مشارکت و توجه به تفاوت های فردی، موجب افزایش مشارکت دانش آموزان و تغییر نگرش آنان نسبت به کلاس درس شده است. همچنین، تعامل مثبت به کاهش تنش های کلاسی، افزایش احساس امنیت روانی و تقویت اعتمادبه نفس دانش آموزان انجامیده است.یافته ها حاکی از آن است که تعامل سازنده، یادگیری را از فرآیندی یک سویه به تجربه ای مشارکتی و معنادار تبدیل می کند و نقش مهمی در رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی دانش آموزان دارد. در نهایت، این تجربه نشان می دهد که توجه به بعد انسانی آموزش و تقویت روابط آموزشی می تواند به بهبود کیفیت تدریس و تحقق اهداف تربیتی مدرسه کمک کند.واژگان کلیدی: تعامل آموزشی، دبیر، دانش آموز، کلاس درس، یادگیری مشارکتی