اثر تدریس مبتنی بر خلاقیت بر افزایش مشارکت و علاقه دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر تدریس مبتنی بر خلاقیت بر افزایش مشارکت و علاقه مندی دانش آموزان مدارس ابتدایی کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. روش پژوهش کاربردی و از نوع تجربی با طراحی پیش آزمون و پس آزمون بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه های سوم تا ششم مدارس دولتی کرمانشاه بود و ۲۰۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد مشارکت و علاقه مندی و مشاهده مستقیم کلاس بود که روایی و پایایی آن تایید شد. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، تحلیل واریانس و ضریب همبستگی انجام شد. یافته ها نشان داد که اجرای روش تدریس خلاقانه موجب افزایش معنادار مشارکت و علاقه مندی دانش آموزان شد و این دو متغیر دارای همبستگی مثبت بودند. همچنین، فعالیت های خلاقانه به تقویت تعاملات گروهی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان کمک کرد. این نتایج بیانگر اهمیت استفاده از روش های خلاقانه در ارتقای کیفیت یادگیری و انگیزش تحصیلی است.

کلیدواژه ها:

تدریس مبتنی بر خلاقیت ، مشارکت دانش آموزان ، علاقه مندی به یادگیری