بازتعریف یادگیری در نظام آموزشی از طریق ارزشیابی اثربخش: رویکردی تحول آفرین

ارزشیابی اثربخش به عنوان یکی از ارکان حیاتی کیفیت نظام آموزشی، نقش کلیدی در هدایت یاددهی–یادگیری، ارتقای عملکرد تحصیلی و تقویت مهارت های یادگیرندگان ایفا می کند. برخلاف رویکردهای سنتی که ارزشیابی محدود به اندازه گیری نمره و نتایج پایانی بود، رویکرد نوین ارزشیابی اثربخش بر تشخیص دقیق نقاط قوت و ضعف دانش آموزان، ارائه بازخوردهای هدفمند و ایجاد فرصت های یادگیری مستمر تمرکز دارد. این نوع ارزشیابی با بهره گیری از ابزارهای متنوع، شامل ارزشیابی تکوینی، خودارزیابی، همتایابی، پروژه های عملکردمحور و تحلیل داده های یادگیری، امکان بررسی فرآیند یادگیری را فراهم کرده و زمینه تصمیم گیری مبتنی بر شواهد را برای معلمان و سیاست گذاران آموزشی ایجاد می کند. با این حال، چالش هایی همچون فرهنگ آزمون محوری، محدودیت های زمانی، کمبود مهارت های حرفه ای معلمان و عدم همسویی اهداف آموزشی با ابزارهای سنجش، مانع اجرای کامل این رویکرد است. پژوهش حاضر با هدف تبیین اهمیت، الزامات و پیامدهای ارزشیابی اثربخش در نظام آموزشی انجام شده و نشان می دهد که موفقیت در پیاده سازی آن مستلزم تغییر نگرش سیاست گذاران و معلمان، آموزش حرفه ای و طراحی نظام های حمایتی است. این نوع ارزشیابی می تواند فرصت های یادگیری عمیق، افزایش خودتنظیمی دانش آموزان و ارتقای کیفیت کلی آموزش را فراهم آورد و به عنوان ابزاری راهبردی برای تحقق عدالت آموزشی و تقویت مهارت های قرن بیست ویکم در دانش آموزان مطرح شود.